آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
مقالات در حال انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2- گروه مهندسی صنایع، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3- گروه مهندسی صنایع، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
4- گروه مهندسی صنایع، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه مهندسی صنایع، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3- گروه مهندسی صنایع، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
4- گروه مهندسی صنایع، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (1 مشاهده)
هدف این پژوهش توسعه و بهکارگیری یک رویکرد تصمیمگیری چندمعیاره در شرایط عدمقطعیت ترکیبی برای ارزیابی و انتخاب تأمینکنندگان مناسب در زنجیره تأمین بشردوستانه است. نوآوری اصلی این مطالعه در طراحی یک چارچوب تصمیمگیری یکپارچه برای مدیریت بحران است که بهطور همزمان ابعاد چابکی و تابآوری را تحت عدمقطعیتهای فازی و تصادفی ترکیب میکند تا هم ابهام قضاوت خبرگان و هم ماهیت احتمالی دادههای لجستیک بشردوستانه پوشش داده شود. بدین منظور، از روش بهترین–بدترین فازی–تصادفی برای تعیین وزن معیارها و زیرمعیارها بر اساس سناریوهای مختلف استفاده شد و اولویتبندی تأمینکنندگان نیز با رویکرد تاپسیس فازی–تصادفی انجام گرفت. دادههای مورد نیاز از طریق مقایسات زوجی توسط خبرگان جمعآوری و مدل در محیط فازی–احتمالی اجرا شد. یافتهها نشان داد که معیارهای چابکی، تابآوری و عملکردی در اولویتهای اصلی قرار دارند و در سطح زیرمعیارها نیز پاسخگویی، زمان ارسال و قابلیت اطمینان از مهمترین عوامل ارزیابی هستند. همچنین نتایج رتبهبندی نشان داد که تأمینکننده دوم، مناسبترین گزینه برای شرایط مورد مطالعه است. مقایسه نتایج با رویکردهای دیگر، همخوانی قابلتوجهی در رتبهبندیها و نرخ ناسازگاری کمتر در مدل پیشنهادی را نشان داد که بیانگر دقت و پایداری بیشتر آن است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که ادغام منطق فازی و تحلیل تصادفی میتواند به مدیران در اتخاذ تصمیمهای واقعبینانهتر و قابلاطمینانتر در برابر نوسانات محیطی کمک کند.
واژههای کلیدی: زنجیره تامین بشردوستانه، انتخاب تامینکننده، تابآوری، چابکی، تصمیمگیری فازی-تصادفی.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
