چکیده: (3 مشاهده)
همهگیری کووید-۱۹، به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت جهانی، توجه زیادی را از سوی جامعه بینالمللی به خود جلب کرده است. در دوران همهگیری، مدیریت کارآمد کووید-19 توسط مقامات بهداشت عمومی به انتشار مؤثر اطلاعات مرتبط با سلامت وابسته است. ستاد مدیریت بحران کرونای کلانهشر تهران، بهعنوان یکی از نهادهای کلیدی، دستورالعملهایی را برای مدیریت بحران کرونا در زمان همگیری تدوین کرد. با این حال، بررسی اولیه این دستورالعملها نشان میدهد که به دلیل پیچیدگی زبانی، عدم تطبیق با نیازهای مخاطبان مختلف، و فقدان یکپارچگی در استفاده از واژگان، اثربخشی آنها محدود بوده است. این پژوهش با استفاده از رویکرد تحلیل گفتمان پیکرهیار، به بررسی گفتمان دستورالعملهای ستاد مدیریت بحران کرونا در سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران میپردازد. پیکرهای تخصصی، تکزبانه، و پویا با 452,624 واژه از 109 فایل PDF دستورالعملهای مرتبط با بحران کرونا استخراج شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای Sketch Engine و WordSmith انجام گرفت و کلیدواژههای پربسامد نظیر «ویروس»، «کرونا»، «دست»، «مواد»، «بیماری» و «فاصله» شناسایی شدند. نتایج نشان میدهد که گفتمان موجود در دستورالعملها به دلیل پیچیدگی زبانی، عدم طبقهبندی برای مخاطبان مختلف و فقدان استانداردسازی واژگان، تأثیرگذاری محدودی داشته است. این پژوهش پیشنهاد میدهد که با سادهسازی سازههای زبانی، تدوین دستورالعملهای متناسب با سطوح مختلف جامعه، و استفاده از فناوریهای دیجیتال، اثربخشی ارتباطات بحران بهبود یابد. این مطالعه بر اهمیت تحلیل پیکرهیار در شناسایی الگوهای زبانی و ارتقای مدیریت بحران تأکید دارد و چارچوبی برای تدوین دستورالعملهای مؤثر در بحرانهای آینده ارائه میکند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/5/14 | پذیرش: 1404/10/2