پیام خود را بنویسید
   [صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 3 - ( دوره دهم، شماره سوم، پاییز 1399 ) ::
جلد 10 شماره 3 صفحات 251-263 برگشت به فهرست نسخه ها
چهارچوب برنامه ریزی سرپناه جمعی موقت پس از سوانح طبیعی
دکتر زهیر متکی1، دکتر مهیار جاویدروزی2، خانم فرزانه سلطانی قلاتی3
1- استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2- استادیار دانشکده معماری و شهرسازی ، دانشگاه شهید بهشتی ، تهران، ایران
3- دانشجوی کارشناسی ارشد بازسازی پس از سانحه دانشکده معماری و شهرسازی،دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (39 مشاهده)
‌زمینه و هدف: اسکان سانحه دیدگان بلافاصله پس از رخداد سانحه برای برقراری نظم و کاهش بحران های روحی، روانی و جسمی و همچنین، خدمات رسانی بهتر به سانحه دیدگان ضروری است. تجربه سیل آق قلا و اسکان موقت سانحه دیدگان در اماکن ورزشی، لزوم طراحی سرپناه جمعی را بیش از پیش آشکار ساخت. سرپناه جمعی در واقع ساختمان های موجود هستند که به عنوان اسکان موقت برای میزبانی از جمعیت سانحه دیده استفاده می شوند. سرپناه جمعی عمدتا ساختمان های عمومی هستند که پیش از سانحه کاربری خاص خود را دارند و برای اسکان طراحی نشده اند، اما با در نظر گرفتن زیرساخت های الحاقی، این ساختمان ها می توانند تبدیل به سرپناه جمعی شوند. مهمترین مسائل در طراحی سرپناه جمعی: "ساختار مناسب در یک سایت مناسب". انتخاب سایت و تجزیه و تحلیل ساختار و موضوع برچیدن سرپناه، باید در هنگام راه اندازی مجموعه در نظر گرفته شود. هدف این مقاله تدوین چارچوب مفهومی طراحی برای سرپناه جمعی است.
روش: ماهیت این پژوهش توصیفی تحلیلی با ترکیب رویه کمی و کیفی از نوع پیمایشی و میدانی است. اطلاعات و داده ها از طریق بررسی و تحلیل اسناد و مدارک موجود دسته بندی و تحلیل شده است.
یافته‌ها: در پایان این مقاله فاکتورهای طراحی سرپناه جمعی از مکان یابی تا طراحی ارائه می شود. این فاکتورها با توجه به نظریه فرم جمعی "ماکی" و فاکتورهای طراحی سرپناه جمعی در نقاط مختلف جهان (از نمان یابی تا طراحی) و همچنین نقد و بررسی نقاط ضعف و قوت هریک و بررسی راهنماهای UNHCR, UNDRO , UNDP بدست آمده است.
نتیجه گیری: با توجه به نظریه فرم جمعی ماکی، سه گونه از نحوه شکل گیری فضا در سرپناه جمعی وجود دارد که عبارتند از: فرم ترکیب بندی شده، اَبَرفرم و فرم گروهی. این نحوه قرارگیری اجزا کنار هم یک کل یکپارچه را هم به لحاظ عملکردی و هم به لحاظ ایجاد تعلق خاطر به مکان را بوجود می آورد. در این مقاله سرپناه جمعی مجموعه ای از این سه زیرشاخه در نظر گرفته شده و براساس ویژگی ها و فاکتورهای هریک، چارچوب طراحی برای سرپناه جمعی بدست آمده است.
واژه‌های کلیدی: سرپناه جمعی، اسکان موقت، سانحه، فرم جمعی، برنامه ریزی
متن کامل [PDF 806 kb]   (17 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/3/31 | پذیرش: 1399/5/14 | انتشار الکترونیک: 1399/8/20
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mottaki Z, Javidruzi M, Soltany Qalaty F. A planning framework for post-disaster collective shelters. Disaster Prev. Manag. Know.. 2020; 10 (3) :251-263
URL: http://dpmk.ir/article-1-354-fa.html

متکی زهیر، جاویدروزی مهیار، سلطانی قلاتی فرزانه. چهارچوب برنامه ریزی سرپناه جمعی موقت پس از سوانح طبیعی. دانش پیشگیری و مدیریت بحران. 1399; 10 (3) :251-263

URL: http://dpmk.ir/article-1-354-fa.html



دوره 10، شماره 3 - ( دوره دهم، شماره سوم، پاییز 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی - ترویجی دانش پیشگیری و مدیریت بحران Disaster Prevention and Management Knowledge (quarterly)
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4237