پیام خود را بنویسید
دوره 5، شماره 3 - ( دوره پنجم ، شماره سوم ، پاییز 1394 )                   جلد 5 شماره 3 صفحات 236-221 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

khorshidian A. Build Back Better: Strategic approach to post-disaster reconstruction as an opportunity for development. Disaster Prev. Manag. Know. 2015; 5 (3) :221-236
URL: http://dpmk.ir/article-1-34-fa.html
خورشیدیان عبدالمجید. بازسازی بهینه تر از پیش؛ نگرش راهبردی به بازسازی پس از سانحه به عنوان فرصتی برای توسعه . دانش پیشگیری و مدیریت بحران. 1394; 5 (3) :221-236

URL: http://dpmk.ir/article-1-34-fa.html


معماری دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی.تهران،ایران
چکیده:   (7972 مشاهده)

زمینه و هدف: یکی از راهبردهای برنامه های بازسازی پس از سانحه بهره گیری از فرصت ایجاد شده در جهت ارتقاء تاب آوری کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی جامعه می‌باشد. این راهبرد پس از سونامی اقیانوس هند در سال 2004 با مفهوم "بازسازی بهینه تر از پیش" ارائه می شود و بر ضرورت ارتقاء شرایط جامعه آسیب دیده در فرایند بازتوانی اشاره دارد.

روش: این مقاله با هدف تدوین چارچوب عملی بازسازی بهینه تر از پیش جامعه پس از سانحه، از طریق مرور مطالعات و پژوهش های مرتبط به تحلیل مفاهیم بازتوانی؛ آسیب پذیری؛ و تاب آوری می پردازد و در نهایت دستورالعمل های موجود را در این زمینه ارائه می دهد. این مطالعه با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به عنوان ابزار تحقیق و بهره گیری از  تحلیل موضوعی به عنوان روش تجزیه و تحلیل به انجام رسیده است.

یافته ها: از تحلیل دستورالعمل های موجود 9 اصل بازسازی بهینه تر از پیش استخراج شده است که در قالب 3 مقوله اصلی کاهش ریسک؛ بازتوانی جامعه؛ و اجراء دسته بندی شده اند. اصول و مقولات استخراج شده می توانند در تدوین یک چارچوب جامع برای بازسازی بهینه تر از پیش جهت ارائه راه حل هایی در شرایط پیچیده پس از سوانح به سوی بازسازی تاب آور مورد استفاده قرار گیرند.

نتیجه گیری:

مطالعه حاضر با بررسی دستورالعمل های موجود در زمینه بازسازی بهینه تر از پیش جوامع و ایجاد اشتراکات میان آن ها چارچوبی را ارائه می دهد که حاصل تجمیع نظرات موجود بوده و شامل 3 محور کاهش ریسک؛ بازتوانی جامعه؛ و اجراء می باشد. همچنین 9 معیار شامل برآورد خطر سوانح آتی و ارتقا آمادگی، ارتقاء کدهای ساختمانی و تکنولوژی ساخت، برنامه ریزی کاربری زمین، توافق اجتماعی و مشارکت مردمی، بازتوانی اجتماعی، بازتوانی اقتصادی، طراحی سازمانی، ملاحظات قانونی، مدیریت منابع و دانش در ذیل محورهای مذکور قرار می گیرند. در نهایت تأکید می شود، با توجه به شرایط متفاوت جوامع، اجرای هریک از اصول مذکور با موانعی چون توان پذیری، محدودیت های زمانی، و سنت های محلی مواجه می باشد که به منظور امکان پذیری این اصول می بایست راهکارهای مقابله با به حداقل رساندن موانع مورد بررسی قرار گیرد.

متن کامل [PDF 591 kb]   (4500 دریافت)    
نوع مطالعه: ترویجی | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1394/9/22 | پذیرش: 1394/12/26 | انتشار الکترونیک: 1394/12/26

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی دانش پیشگیری و مدیریت بحران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

Designed & Developed by : Yektaweb