پیام خود را بنویسید
   [صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 12، شماره 2 - ( دوره دوازدهم ،شماره دوم،تابستان 1401 ) ::
جلد 12 شماره 2 صفحات 144-125 برگشت به فهرست نسخه ها
مکانیسم انتخاب مدل تصمیم‌گیری مناسب برای مسکن موقت پس از سانحه
مرتضی باقری طهرانی1، حمیدرضا عامری سیاهویی*2، سعید پیری3، زهیر متکی4
1- دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2- دانشیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه پیام‌نور بندرعباس و گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
3- استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
4- استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران و گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
چکیده:   (44 مشاهده)
زمینه و هدف: سوانح، طبیعی یا غیرطبیعی، پدیده‌هایی هستند که به‌طور ناگهانی و بدون پیش‌آگاهی رخ می‌دهند و لذا در اکثر موارد، امکان مواجهۀ اصولی و سریع با آن‌ها، امری دشوار است. دلیل اصلی این قضیه آن است که مدت ‌زمان رخداد این پدیده‌ها، نسبتاً کم می‌باشد و از نظر روانی، به خاطر ترس و دلهرۀ موجود، نشان دادن یک عکس‌العمل سریع و مناسب، می‌تواند دشوار باشد. بنابراین لازم است که پیش از وقوع هر حادثه‌ای، آن را مورد مطالعه قرار داد. اهداف اصلی این تحقیق شامل: الف- تعیین الزامات اصلی روند تصمیم‌گیری برای مسکن موقت میان‌مرتبه و ب- تعیین مناسب‌ترین روش برای ارزیابی مسکن موقت میان مرتبه، می‌باشد.
روش: روش انجام این پژوهش، از نوع ترکیبی (کیفی و کمی) است و برای انجام آن، در ابتدا از ‌روش کتابخانه‌ای و سپس از تکنیک‌های SWOT و AHP بهره‌گیری شد. مشارکت‌کنندگان این تحقیق، 21 نفر از اساتید دانشگاه و متخصصان حوزۀ بازسازی در بنیاد مسکن و سازمان مدیریت بحران -که تسلط و تبحر لازم در زمینۀ تکنیک‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره نیز داشتند-، بودند.
یافته‌ها: ارزیابی و تجزیه‌ و تحلیل موارد مطالعاتی این تحقیق، با ویژگی‏های متنوعی ازنظر توان مالی، سطوح اجتماعی و خطرات طبیعی نشان داد؛ به دلیل اینکه تقریباً همه فرایندهای تصمیم‌گیری که تاکنون مورد بهره‌گیری قرار گرفتند، مسائل و مشکلات عدیده‌ای برای دستیابی به راه‌حل‌های مناسب داشتند، لذا جهت دستیابی به مسکن موقت مناسب، لازم است هرگونه تصمیم‌گیری مشکل‌ساز قدیمی با مدل تصمیم‌گیری موفق‏تر جایگزین گردد.
نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که اولاً: سه عامل ویژگی‏ها، الزامات و محدودیت‌های منطقۀ آسیب‌دیده، عوامل اصلی فرایند تصمیم‌گیری برای مسکن موقت پس از سانحه هستند. ثانیاً: از نظر متخصصین، روش MIVES، برای مواجهه با مسکن موقت پس از سانحه، روش مناسب‌تری است.
شماره‌ی مقاله: 1
واژه‌های کلیدی: مسکن موقت، سانحه، تکنیک تصمیم‌گیری چندمعیاره، روش سلسله‌مراتبی
متن کامل [PDF 791 kb]   (27 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/1/3 | پذیرش: 1401/1/31 | انتشار الکترونیک: 1401/6/28
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bagheritehrani M, Ameri Siahoui H R, Piri S, Mottaki Z. Mechanism for selecting the appropriate decision-making model for Temporary Post-Disaster Housing. Disaster Prev. Manag. Know.. 2022; 12 (2) :125-144
URL: http://dpmk.ir/article-1-493-fa.html

باقری طهرانی مرتضی، عامری سیاهویی حمیدرضا، پیری سعید، متکی زهیر. مکانیسم انتخاب مدل تصمیم‌گیری مناسب برای مسکن موقت پس از سانحه. دانش پیشگیری و مدیریت بحران. 1401; 12 (2) :144-125

URL: http://dpmk.ir/article-1-493-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 12، شماره 2 - ( دوره دوازدهم ،شماره دوم،تابستان 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی دانش پیشگیری و مدیریت بحران Disaster Prevention and Management Knowledge (quarterly)
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4447