مقالات در حال انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشگاه تهران
چکیده: (5 مشاهده)
در سالهای اخیر، آسیبپذیری زیرساختهای حیاتی در برابر سوانح، بهویژه حوادث انسانساز، به یکی از موضوعات محوری در مدیریت بحران و پدافند غیرعامل تبدیل شده است. شواهد تاریخی نشان میدهد که شکنندگی داراییهای حیاتی شهری میتواند بهطور جدی امنیت و تابآوری جوامع را تضعیف کند. در این میان، سیستمهای آب و فاضلاب شهری که مسئول تأمین آب شرب سالم، تخلیه بهداشتی فاضلاب و تصفیه آن است، از مهمترین زیرساختها به شمار میروند و آسیب آنها اغلب پیامدهای شدید و جبرانناپذیری از جمله بروز ناآرامیهای اجتماعی به همراه دارد. این پژوهش با هدف ارائه یک الگوی بهینه، به ارزیابی اولیه آسیبپذیری داراییهای فیزیکی سیستم آب و فاضلاب شهر همدان در برابر سوانح انسانساخت میپردازد. ارزیابی با استفاده از روش تلفیقی SECA–GIS و با در نظر گرفتن معیارهایی همچون ضعف ذاتی، ضعف ایمنی و حفاظتی، محل استقرار ، پیچیدگی، وابستگی و افزونگی سیستم انجام شده است. یافتهها نشان میدهد که معیارهای افزونگی سیستم (وزن 2467/0)، ضعف ایمنی و حفاظتی (1806/0) و وابستگی سیستم (1532/0) به ترتیب بالاترین اولویت را در آسیبپذیری دارند. از نظر نوع دارایی، تصفیهخانههای آب، ایستگاههای پمپاژ و منابع آب سطحی به ترتیب بیشترین آسیبپذیری را دارند. اعتبارسنجی مدل پیشنهادی در سه سناریوی انفجار، حوادث صنعتی و آلودگی محیطی نشان داد که در دو سناریوی اول، تصفیهخانههای آب با امتیاز 1865/4 و در سناریوی سوم، منابع آب سطحی با امتیاز 6969/3 بالاترین اولویت آسیبپذیری را دارند. تطابق نتایج با ارزیابی اولیه، مشاهدات میدانی و مطالعات پیشین، صحت و قابلیت اعتماد مدل پیشنهادی را تأیید میکند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |