1- دانشگاه صنعتی مالک اشتر
چکیده: (13 مشاهده)
تأکید بر ایجاد زیرساختهای تابآور، بهدلیل تأثیر فزاینده مخاطرات بر جامعه، امری ضروری است. مطالعات و اقدامات شرکتهای آب و فاضلاب در این راستا، نقش اساسی در تقویت تابآوری زیرساختها ایفا میکند. با اینحال، بهبود این شرایط اغلب با چالشهایی همچون اولویتهای رقابتی و محدودیت منابع مواجه است. هدف این پژوهش، پرداختن به این چالش از طریق ارائه روشی پویا، بهمنظور رتبهبندی راهکارهای بهینه، تعیین سطح واقعی راهکارهای مختلف تابآورساز و در نهایت، کمک به تخصیص صحیح منابع براساس اولویتهای تعیین شده در راستای تداوم کارکرد سیستم آبرسانی است. در این مقاله، به ارائه چارچوب جهت تعیین و اولیتبندی راهکارهای بهینه ارتقای تابآوری شبکه توزیع آب شهر بابل ذیل شش دسته از تهدیدات سیل، زلزله، فرسودگی و غیره در دو دسته دارایی مخزن و خطوط لوله با استفاده از تحلیل رابطه خاکستری و نمرهدهی توسط خبرگان و متخصصین به مؤلفههای برگرفته شده از مدل ERASMUS، با روش بهترین- بدترین و همچنین درنظر گرفتن نقاط ضعف موجود در شبکه باتوجه به بازدید میدانی صورت گرفته شده، پرداخته شده است. پژوهش حاضر از نظر روششناسی؛ کاربردی بوده و گردآوری اطلاعات از طریق منابع کتابخانهای و مصاحبه، صورت پذیرفته است. نتایج نشان میدهد که از میان 63 راهکار پیشنهادی برای ارتقای تابآوری زون گلوگاهی، پس از تحلیل و با درنظر گرفتن مؤلفههای تصمیمگیری زمان (با ضریب اهمیت 0.22)، هزینه (با ضریب 0.07) و عملکرد (با ضریب 0.71)، چهار راهکار بهعنوان گزینههای با بالاترین اولویت و اهمیت بسیار زیاد برای این شبکه تعیین شدند. این زون نیازمند توجه ویژه و اعمال راهکارهای منتخب اولویتدار در راستای کاهش احتمال آسیبپذیری، افزایش میزان تابآوری و درنهایت کمک به تضمین تداوم کارکرد در برابر مخاطرات میباشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/4/18 | پذیرش: 1404/6/3