پیام خود را بنویسید
   [صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 12، شماره 3 - ( دوره دوازدهم ،شماره سوم،پاییز 1401 ) ::
جلد 12 شماره 3 صفحات 288-269 برگشت به فهرست نسخه ها
ارائه مدل مسئولیت پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی با رویکرد ساختاری تفسیری
حسین شیخی1، اسماعیل حسن پور*2، سراج الدین محبی3، مهدی باقری4
1- دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت بازرگانی- مدیریت بازاریابی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قشم، قشم، ایران.
2- استادیار، گروه مدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد قشم، قشم، ایران.
3- استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قشم، قشم، ایران.
4- دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، بندرعباس، ایران
چکیده:   (290 مشاهده)
زمینه و هدف: کاهش پیامدهای مخاطرات طبیعی در سطح جامعه مستلزم توسعه مسئولیت‌پذیری اجتماعی جهت پیشگیری از ایجاد خطر بلایای جدید می‌باشد. بنابراین هدف این پژوهش، ابتدا شناسایی شاخصهای مسئولیت‌پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی و سپس تعیین اولویت‌های اقدام، با رویکرد ساختاری تفسیری است.
روش: روش پژوهش حاضر توصیفی - پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. داده‌های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع‌آوری شد. جامعه آماری در بخش کیفی، شامل کلیه صاحب‌نظران و متخصصان مدیریت بحران بودند که 18 نفر از آن‌ها به صورت غیرتصادفی و هدفمند انتخاب شدند. جامعه آماری در بخش کمی، شامل مدیران و کارشناسان سازمان مدیریت بحران و ادارات کل بحران استان‌ها (297 نفر) و مدیران و کارشناسان ملی و استانی سازمان‌ها و نهادهای همکار و عضو شورای عالی مدیریت بحران (361 نفر) و در مجموع، برابر با 658 نفر بودند که براساس جدول کرجسی و مورگان و با استفاده از فرمول کوکران و نمونه‌گیری تصادفی ساده، تعداد 248 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه محقق ساخته 39 سئوالی شامل شاخص‌های مسئولیت‌پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی و فرم خودتعاملی ساختاری بود. روایی محتوایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید مدیریت دانشگاه و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ تایید شد (83/0=α). برای سطح‌بندی عوامل از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده گردید.
یافته­ ها: یافته‌ها نشان داد که 39 شاخص در قالب 17 مؤلفه در مسئولیت‌پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی وجود دارد و مؤلفه‌ها در هفت سطح قرار گرفتند. فرهنگ سازمانی، ادراک محیطی و ساختار سازمانی در سطح اول و حمایت مدیران ارشد و باور اخلاقی در پایین‌ترین سطح قرار گرفته است.
نتیجه­ گیری: نتایج به دست آمده مؤید این است که حمایت‌های سازمانی و اقتصادی و نیز ارتقاء باور اخلاقی موجب هموار شدن دستیابی به دیگر مؤلفه‌ها و توسعه مسئولیت‌پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی خواهد شد.
شماره‌ی مقاله: 2
واژه‌های کلیدی: مسئولیت‌پذیری اجتماعی، سانحه، بحران، اضطرار، محیط کلان، عوامل فردی، عوامل سازمانی، مدیریت بحران
متن کامل [PDF 545 kb]   (188 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/4/1 | پذیرش: 1401/6/29 | انتشار الکترونیک: 1401/10/13
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sheikhi H, Hasanpour E, Mohebi S, Bagheri M. Provide a model of social responsibility in the management of reducing natural hazards with an interpretive structural approach. Disaster Prev. Manag. Know. 2022; 12 (3) :269-288
URL: http://dpmk.ir/article-1-513-fa.html

شیخی حسین، حسن پور اسماعیل، محبی سراج الدین، باقری مهدی. ارائه مدل مسئولیت پذیری اجتماعی در مدیریت کاهش مخاطرات طبیعی با رویکرد ساختاری تفسیری. دانش پیشگیری و مدیریت بحران. 1401; 12 (3) :269-288

URL: http://dpmk.ir/article-1-513-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 12، شماره 3 - ( دوره دوازدهم ،شماره سوم،پاییز 1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی دانش پیشگیری و مدیریت بحران Disaster Prevention and Management Knowledge (quarterly)
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4570