دوره 10، شماره 1 - ( دوره دهم، شماره اول ،بهار 1399 )
جلد 10 شماره 1 صفحات 91-103 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان ، ایران.
2- کارشناسی ارشد معماری دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
3- دانشجوی دکترای شهرسازی دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحدنجف آباد، اصفهان،ایران.
2- کارشناسی ارشد معماری دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
3- دانشجوی دکترای شهرسازی دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحدنجف آباد، اصفهان،ایران.
چکیده: (4360 مشاهده)
زمینه و هدف: تهران به عنوان پایتخت استراتژیک و مرکز تجمع مراکز سیاسی و اداری ایران، در طول تاریخ بارها در معرض زلزله قرار گرفته است. در جهت کاهش اثرات خطر زلزله، بهره گیری از تمامی ظرفیت های موجود برای پیش بینی اماکن تخلیه و اسکان اضطراری در شرایط بحران زلزله الزامی است. یکی از ظرفیت هایی که تا کنون در اسکان جمعی به آن توجهی نشده است، بناهای عمومی و دولتی است. لذا این پژوهش درصدد است تا ظرفیت و امکان بالقوه موجود در بناهای عمومی و دولتی شهر تهران به لحاظ پهنه بندی جهت استفاده به عنوان مکانی برای اسکان آسیب دیدگان زلزله، شناسایی نماید. هدف پژوهش تحلیل میزان قابلیت و تناسب کاربرد بناهای دولتی و عمومی به عنوان مرکز اسکان جمع از لحاظ پهنه بندی به هنگام بحران زلزله است.
روش: پژوهش بر اساس هدف کاربردی و روشی از نوع توصیفی- تحلیلی است. در گردآوری اطلااعات از روش اسنادی و کتابخانه ای و آرشیوهای داده های مکانی سازمان ها در سال 1398 استفاده شده است. در تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل فضایی در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی، شاخص های استاندارد سازی فضایی، تحلیل های تطبیق فضایی و مدل تحلیل سلسله مراتبی استفاده شده است.
یافته ها: شاخص های مکان یابی بناهای عمومی و دولتی چند منظوره با قابلیت کارکرد مرکز اسکان جمعی در شرایط بحران زلزله، شناسایی و وزن دهی شده اند. براین اساس، نقشه های تعیین مطلوبیت موقعیت مکانی بناهای عمومی و دولتی در منطقه 5 شهرداری تهران تهیه و بناهای عمومی و دولتی که در زمان وقوع زلزله قابلیت استفاده در جهت اسکان غیر رسمی را دارند، شناسایی و ارائه شده اند.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که بناهای آموزشی، فرهنگی، مذهبی، ورزشی، پارکینگ طبقاتی و اقامتی به ترتیب دارای بیشترین فراوانی برای تغییر کاربری به مرکز اسکان جمعی در منطقه 5 شهرداری تهران در زمان وقوع زلزله می باشند.
روش: پژوهش بر اساس هدف کاربردی و روشی از نوع توصیفی- تحلیلی است. در گردآوری اطلااعات از روش اسنادی و کتابخانه ای و آرشیوهای داده های مکانی سازمان ها در سال 1398 استفاده شده است. در تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل فضایی در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی، شاخص های استاندارد سازی فضایی، تحلیل های تطبیق فضایی و مدل تحلیل سلسله مراتبی استفاده شده است.
یافته ها: شاخص های مکان یابی بناهای عمومی و دولتی چند منظوره با قابلیت کارکرد مرکز اسکان جمعی در شرایط بحران زلزله، شناسایی و وزن دهی شده اند. براین اساس، نقشه های تعیین مطلوبیت موقعیت مکانی بناهای عمومی و دولتی در منطقه 5 شهرداری تهران تهیه و بناهای عمومی و دولتی که در زمان وقوع زلزله قابلیت استفاده در جهت اسکان غیر رسمی را دارند، شناسایی و ارائه شده اند.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که بناهای آموزشی، فرهنگی، مذهبی، ورزشی، پارکینگ طبقاتی و اقامتی به ترتیب دارای بیشترین فراوانی برای تغییر کاربری به مرکز اسکان جمعی در منطقه 5 شهرداری تهران در زمان وقوع زلزله می باشند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1398/11/30 | پذیرش: 1398/12/28 | انتشار الکترونیک: 1399/2/8
دریافت: 1398/11/30 | پذیرش: 1398/12/28 | انتشار الکترونیک: 1399/2/8
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |