دوره 9، شماره 3 - ( دوره نهم ، شماره سوم، پاییز 1398 )                   جلد 9 شماره 3 صفحات 229-238 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
2- دانشجوی دکتری مدیریت،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات ،تهران،ایران
چکیده:   (4599 مشاهده)
زمینه و هدف: زلزله­های اخیر تهران نشان داد که بلافاصله بعد از وقوع زلزله احساس ترس ناشی از آن خیایان ها را دچار ترافیک می­کند که مهمترین پیامد آن تاخیر در امداد رسانی است. هدف از پژوهش حاضر اولویت بندی و شناسایی راهبردهای بهبود مدیریت حمل و نقل شهر تهران برای شرایط بحران پس از وقوع زلزله می­باشد.
روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، در گروه تحقیقات کاربردی قرار گرفته و از جهت روش تحقیق، توصیفی و در زمره تحقیقات پیمایشی قرار می­گیرد.جامعه آماری تحقیق،کارشناسان و متخصان در حوزه ترافیک، حمل و نقل، مدیریت بحران (متخصصان و کارشناسان سازمان­های: 1)پلیس راهور ناجا 2)معاونت حمل و نقل و ترافیک شهر تهران 3) سازمان حمل و نقل و ترافیک شهر تهران 4)کمیته حمل و نقل و ترافیک (معاونت آمادگی) سازمان مدیریت بحران شهر تهران و سازمان های متعدد زیر مجموعه این کمیته) می­باشد، که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 80 نفر به عنوان نمونه انتخاب و پرسشنامه در بین نمونه آماری توزیع گردید و پس از جمع آوری مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS22 استفاده شد.نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها منجر به تایید همه‌ی فرضیه‌های پژوهش گردید: بطوری که سبک­های مدیریتی مسئولین با ضریب0.72، منابع مالی و فیزیکی با 0.69، رفتار انسانی با ضریب 0.51 و  نیروهای آموزش دیده با ضریب 0.53 بر حل ترافیک شهری تاثیر گذار است. همچنین نتایج نشان می­دهد که سبک­های مدیریتی بیشترین نقش را بر حل ترافیک شهری بعد از وقوع زلزله می­گذارد.
نتایج: نتایج تحقیق نشان می دهد که انتخاب مدیران مجرب و  کارآزموده، آموزش مهارت های ارتباطی، روانشناختی و تصمیم گیری و همچنین تخصیص منابع مالی مناسب جهت آماده سازی زیرساخت ها و تجهیزات مورد نیاز جهت مقابله با بحران می تواند به میزان قابل توجهی از بحران ترافیک ناشی از زلزله بکاهد.
متن کامل [PDF 490 kb]   (2328 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/1/7 | پذیرش: 1398/2/10 | انتشار الکترونیک: 1398/7/17

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.