fa تبیین جامعه‌شناختی رابطه احساس ناامنی با مسئولیت‌پذیری اجتماعی پس از خاتمه بحران کووید-19 عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف</strong> مسئولیت‌پذیری اجتماعی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اجتماعی است که هنگام بروز مخاطرات طبیعی و انسانی، اهمیتی مضاعف می‌یابد. هدف پژوهش حاضر تبیین جامعه‌شناختی رابطه احساس ناامنی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی پس از خاتمه همه‌گیری بیماری کووید-19 در شهر تبریز است.&nbsp;<br> <strong>روش</strong>&nbsp;پژوهش حاضر به شیوه کمی و از طریق پیمایش انجام شد. جامعه آماری آن شهروندان 18 تا 70 سال شهر تبریز بودند که 384 نفر از آن‌ها براساس فرمول کوکران به‌عنوان نمونه آماری با شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای و به‌صورت تصادفی انتخاب و بررسی شدند.&nbsp;<br> یافته هانتایج به‌دست‌آمده از بررسی داده‌های حاصل از تحقیق نشان داد ارتباط معنی‌دار و معکوس بین احساس ناامنی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی وجود دارد. همچنین <strong>نتایج</strong> به‌دست‌آمده نشان داد مسئولیت‌پذیری اجتماعی افراد برحسب جنس، تحصیلات و شغل آن‌ها متفاوت است، اما سن پاسخگویان رابطه‌ای با مسئولیت‌پذیری اجتماعی آن‌ها ندارد.<br> <strong>نتیجه گیری</strong> انسجام و تعلق اجتماعی در جامعه می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی خدشه‌دار شود و کنش‌های اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد. احساس ناامنی از عوامل اجتماعی است که می‌تواند ارزش‌های اجتماعی همچون احساس تعلق و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را کاهش دهد. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد همه‌گیری کرونا با تقویت رفتارهای انزواگرایانه ناشی از انقطاع روابط اجتماعی و دوری‌گزینی افراد به‌واسطه ایجاد حس ناامنی در تعاملات اجتماعی، عاملی در کاهش مسئولیت‌پذیری اجتماعی افراد بوده است.<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and objective</strong> Social responsibility is one of the most important social characteristics that becomes more important when natural and human hazards occur. The current research aims to examine the relationship between the feeling of insecurity and social responsibility after the COVID-19 pandemic in Tabriz, Iran.&nbsp;<br> <strong>Method </strong>This is a quantitative survey study. Participants were 384 residents of Tabriz city aged 18-70 years who were selected using multi-stage cluster method. Data were collected using questionnaires.<br> <strong>Results </strong>There was a significant and inverse relationship between the feeling of insecurity and social responsibility. People&rsquo;s social responsibility was significantly different based on gender, educational level, and occupation, but there was no significant difference based on age.<br> <strong>Conclusion </strong>The COVID-19 pandemic had a role in reducing the social responsibility of people in Iran by creating a sense of insecurity in social interactions.<br> &nbsp;</div> احساس ناامنی, بحران همه‌گیری کرونا, مسئولیت‌پذیری اجتماعی, تبریز, کووید-19 ​​​​​​​ Feeling of insecurity, COVID-19, Social responsibility 24 43 http://dpmk.ir/browse.php?a_code=A-10-789-1&slc_lang=fa&sid=1 Fattaneh Hajilou فتانه حاجیلو fhajilou@tabrizu.ac.ir 10031947532846007438 10031947532846007438 Yes Department of Social Sciences, Faculty of Law and Social Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran. گروه علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Mohammad Bagher Alizadeh Aghdam محمدباقر علیزاده اقدم m.alizadeh@tabrizu.ac.ir 10031947532846007439 10031947532846007439 No Department of Social Sciences, Center of Excellence in Health Sociology, Faculty of Law and Social Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran. گروه علوم اجتماعی، قطب علمی جامعه‌شناسی سلامت، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Mostafa Rostami مصطفی رستمی mostafarostami199825@gmail.com 10031947532846007440 0009-0007-4065-2520 No Department of Social Sciences, Faculty of Law and Social Sciences, Tabriz University, Tabriz, Iran. گروه علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.