دوره 14، شماره 2 - ( تابستان 1403 )
جلد 14 شماره 2 صفحات 191-178 |
برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی عوامل مؤثر بر تابآوری شغلی آتشنشانان تهران براساس جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی
1- گروه مدیریت محیط زیست، دانشکده علوم و فنون دریایی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- مرکز تحقیقات تغییر اقلیم و سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی دزفول، دزفول، ایران.
4- گروه مدیریت محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5- گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- مرکز تحقیقات تغییر اقلیم و سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی دزفول، دزفول، ایران.
4- گروه مدیریت محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5- گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده: (6895 مشاهده)
زمینه و هدف سه عامل ایمنی، حادثه و بدبینی در تابآوری شغلی تأثیر دارند. هدف پژوهش حاضر، پیشبینی تابآوری شغلی آتشنشانان براساس جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی است که در بین پرسنل سازمان آتشنشانی تهران انجام شده است.
روش پژوهش حاضر به روش همبستگی بین متغیرها با استفاده از مدل معادلات ساختاری و با نرمافزار AMOS نسخه 24 به روش رگرسیونی انجام شده است. جامعه آماری از بین 16 ایستگاه و 300 آتشنشان شاغل در سازمان آتشنشانی تهران و از مرتبههای شغلی مختلف بهصورت تصادفی ساده انتخاب شد. پایایی پرسشنامهها توسط ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه بدبینی سازمانی، ایمنی کار نودریک و تابآوری شغلی مورگان لیون بهترتیب 0/87، 0/55 و 0/85 به دست آمد. روایی پرسشنامه با استفاده از طیف لیکرت پنجنقطهای مورد تأیید خبرگان در سازمان آتشنشانی تهران قرار گرفت. مطالعات گوناگونی پیرامون ابعاد، مؤلفهها و شاخصهای تابآوری صورت گرفته است، اما در زمینه تابآوری شغلی آتشنشانان از نظر مؤلفههای جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی تحقیقاتی صورت نگرفته است، بنابراین پژوهش حاضر از این منظر دارای نوآوری است.
یافته ها یافتهها حاکی از همبستگی بین جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی است. مقدار آماره محاسبهشده و درستنمایی بیشینه برای مدل ساختاری مشخص شد و حاصل 4673/97 به دست آمد، این نتیجه دارای توزیع کای مربع است که مقدار معنیداری آن (0/05>P) مناسب بودن مدل ساختاری را تأیید میکند.
نتیجه گیری طبق نتایج، بین دو مقیاس ایمنی کار و تابآوری، همبستگی مثبتی وجود دارد و بیانگر آن است که با بهبود شرایط ایمنی کار، تابآوری پرسنل افزایش مییابد و برعکس. اما بدبینی سازمانی ارتباط منفی با تابآوری دارد و اشاعه آن باعث کاهش تابآوری پرسنل شده است. براساس نتایج پژوهش، وضعیت جوّ ایمنی در بین آتشنشانان مطلوب نیست و عدم توجه به مسائل ایمنی و تصمیمات اتخاذشده در این زمینه و بیتوجهی به معیشت و ارتقای پست آنان باعث بدبینی سازمان در بین پرسنل شده است. آزمون تحلیل واریانس حاصل از این پژوهش نشان داد جوّ ایمنی کار در بین آتشنشانان با گروه سنی، سطوح تحصیلات و تجربه آنان ارتباط معنیداری دارد.
روش پژوهش حاضر به روش همبستگی بین متغیرها با استفاده از مدل معادلات ساختاری و با نرمافزار AMOS نسخه 24 به روش رگرسیونی انجام شده است. جامعه آماری از بین 16 ایستگاه و 300 آتشنشان شاغل در سازمان آتشنشانی تهران و از مرتبههای شغلی مختلف بهصورت تصادفی ساده انتخاب شد. پایایی پرسشنامهها توسط ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه بدبینی سازمانی، ایمنی کار نودریک و تابآوری شغلی مورگان لیون بهترتیب 0/87، 0/55 و 0/85 به دست آمد. روایی پرسشنامه با استفاده از طیف لیکرت پنجنقطهای مورد تأیید خبرگان در سازمان آتشنشانی تهران قرار گرفت. مطالعات گوناگونی پیرامون ابعاد، مؤلفهها و شاخصهای تابآوری صورت گرفته است، اما در زمینه تابآوری شغلی آتشنشانان از نظر مؤلفههای جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی تحقیقاتی صورت نگرفته است، بنابراین پژوهش حاضر از این منظر دارای نوآوری است.
یافته ها یافتهها حاکی از همبستگی بین جوّ ایمنی کار، حوادث شغلی و بدبینی سازمانی است. مقدار آماره محاسبهشده و درستنمایی بیشینه برای مدل ساختاری مشخص شد و حاصل 4673/97 به دست آمد، این نتیجه دارای توزیع کای مربع است که مقدار معنیداری آن (0/05>P) مناسب بودن مدل ساختاری را تأیید میکند.
نتیجه گیری طبق نتایج، بین دو مقیاس ایمنی کار و تابآوری، همبستگی مثبتی وجود دارد و بیانگر آن است که با بهبود شرایط ایمنی کار، تابآوری پرسنل افزایش مییابد و برعکس. اما بدبینی سازمانی ارتباط منفی با تابآوری دارد و اشاعه آن باعث کاهش تابآوری پرسنل شده است. براساس نتایج پژوهش، وضعیت جوّ ایمنی در بین آتشنشانان مطلوب نیست و عدم توجه به مسائل ایمنی و تصمیمات اتخاذشده در این زمینه و بیتوجهی به معیشت و ارتقای پست آنان باعث بدبینی سازمان در بین پرسنل شده است. آزمون تحلیل واریانس حاصل از این پژوهش نشان داد جوّ ایمنی کار در بین آتشنشانان با گروه سنی، سطوح تحصیلات و تجربه آنان ارتباط معنیداری دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1402/12/7 | پذیرش: 1403/2/29 | انتشار الکترونیک: 1403/6/28
دریافت: 1402/12/7 | پذیرش: 1403/2/29 | انتشار الکترونیک: 1403/6/28
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |