دوره 10، شماره 2 - ( دوره دهم، شماره دوم،تابستان 1399 )
جلد 10 شماره 2 صفحات 176-163 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- استادیار گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران،
2- استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3- کارشناسی ارشد مدیریت،دانشگاه پیام نور، کرمانشاه، ایران.
2- استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3- کارشناسی ارشد مدیریت،دانشگاه پیام نور، کرمانشاه، ایران.
چکیده: (4371 مشاهده)
زمینه و هدف: با توجه به اهمیت مدیریت بحران در سوانح گسترده طبیعی به دلیل دامنه گسترده تأثیرات و خسارتهای بالقوه احتمالی آن، مقاله پیش رو به ارائه مدلی بومی برای مدیریت بحران در سوانح گسترده طبیعی میپردازد.
روش: روش مورد استفاده در این پژوهش، داده بنیاد است و برای طراحی مدل، 18 مصاحبه عمیق نیمهساختارمند با نمونهای متشکل از خبرگان دانشگاهی، کارشناسان و مدیران حوزه مدیریت بحران در استانداری، هلالاحمر و همچنین سازمانهای مردمنهاد که بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با بحران پیشآمده زلزله اخیر کرمانشاه درگیر بودند، صورت پذیرفت.
یافتهها: بهصورت خلاصه نتایج این مطالعه نشان داد که: توجه به حجم و گستردگی خسارات جانی و مالی، نیاز به سازماندهی مناسب، ضرورت تسریع در امداد، ضرورت هماهنگی بین نیروهای مردمی و نهادهای دولتی و نیاز به نظارت، کنترل و حفظ نظم عمومی؛ مجموعاً پدیده محوری مدل یعنی "مدیریت بحران وقایع گسترده طبیعی " را ایجاب میکند؛ این پدیده متأثر از فرهنگ، زیرساختها و تأسیسات عمومی خاص آن منطقه بوده و عواملی چون نیروی انسانی آموزشدیده، تجهیزات و امکانات تخصصی بحران، بودجه، رسانههای اجتماعی در شکلگیری آن مداخله میکنند.
نتیجهگیری: اجرای راهبردهایی مانند بهبود تغییرات ساختاری در سازمانهای متصدی، اعتمادسازی، مقاومسازی تأسیسات، برنامهریزی، تخصیص وظایف و هماهنگی بین نهادی، بهبود نظام مدیریت اطلاعات و ارتباطات زلزله، ذخیرهسازی تدارکات و کمکهای اولیه و آموزش و فرهنگسازی میتواند موجب کاهش خسارات مالی و جانی در زمان بحران شود. در پایان پژوهش نیز به ارائه راهکارهایی در جهت بهبود مدیریت بحران در اینگونه سوانح پرداخته شد.
روش: روش مورد استفاده در این پژوهش، داده بنیاد است و برای طراحی مدل، 18 مصاحبه عمیق نیمهساختارمند با نمونهای متشکل از خبرگان دانشگاهی، کارشناسان و مدیران حوزه مدیریت بحران در استانداری، هلالاحمر و همچنین سازمانهای مردمنهاد که بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با بحران پیشآمده زلزله اخیر کرمانشاه درگیر بودند، صورت پذیرفت.
یافتهها: بهصورت خلاصه نتایج این مطالعه نشان داد که: توجه به حجم و گستردگی خسارات جانی و مالی، نیاز به سازماندهی مناسب، ضرورت تسریع در امداد، ضرورت هماهنگی بین نیروهای مردمی و نهادهای دولتی و نیاز به نظارت، کنترل و حفظ نظم عمومی؛ مجموعاً پدیده محوری مدل یعنی "مدیریت بحران وقایع گسترده طبیعی " را ایجاب میکند؛ این پدیده متأثر از فرهنگ، زیرساختها و تأسیسات عمومی خاص آن منطقه بوده و عواملی چون نیروی انسانی آموزشدیده، تجهیزات و امکانات تخصصی بحران، بودجه، رسانههای اجتماعی در شکلگیری آن مداخله میکنند.
نتیجهگیری: اجرای راهبردهایی مانند بهبود تغییرات ساختاری در سازمانهای متصدی، اعتمادسازی، مقاومسازی تأسیسات، برنامهریزی، تخصیص وظایف و هماهنگی بین نهادی، بهبود نظام مدیریت اطلاعات و ارتباطات زلزله، ذخیرهسازی تدارکات و کمکهای اولیه و آموزش و فرهنگسازی میتواند موجب کاهش خسارات مالی و جانی در زمان بحران شود. در پایان پژوهش نیز به ارائه راهکارهایی در جهت بهبود مدیریت بحران در اینگونه سوانح پرداخته شد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى
دریافت: 1399/2/19 | پذیرش: 1399/3/17 | انتشار الکترونیک: 1399/4/11
دریافت: 1399/2/19 | پذیرش: 1399/3/17 | انتشار الکترونیک: 1399/4/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |